Şimdi daha iyi anlıyorum biliyor musunuz? "Yazı yazanın kaderidir yalnızlık, o yalnızlığı ister deli gibi ve sarılmak kağıtlara..." derlerdi de inanmazdım. Başa gelince anlaşılıyormuş her şey meğerse, uzaktan ahkam kesmek kolaymış, o daha kolay belki de. Boş sayfalar ve bir kalemmiş en sadık dostun, sırdaşın, yoldaşın.. Anlıyorsun moralinin bozulduğu, hayatın sana dar geldiği, içinden çıkılamaz bir hal aldığı anlarda.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder