Kafası karışınca insanın, başka düşüncelere dalınca zihin bayağı bir karmaşa yaşıyor hayatında. En basitinden yazı konusunda...
Bir önceki blogumda yalnızlığın yazarlar tarafından sevildiğine, istendiğine. Sanki bende ters bir durum oldu. Ya da onlar yanlış bu konuda -hemen de kendime pay biçtim :)-. Defalarca geçtim bilgisayarın karşısına döktüm içimdekileri sizinle paylaşmak adına ama yazının sonuna gelince bi haller oluyor bana. tüm yazıyı siliyorum baştan başa...